2007/Jul/11

หลังจากที่รู้ว่า คนที่เรารัก . . . แล้วเขาก็เคยบอกรักเรา
มีแฟนอยู่แล้ว . . . ความเจ็บปวด น้ำตา ติดตามตัวดังเงาเลยเชียว
ภาพที่ฝั่งอยู่ในความทรงจำ . . . ไม่มีวันลืมและจะไม่ลืม

ตอนนั้น ภาพตัวเองยืนอยู่หน้าห้อง
ส่วนเขายืนตรงประตู ผู้หญิงอีกคนอยู่ข้างใน . . .
ตอนนั้น . . . รู้แต่ว่าพื้นที่ที่ยืนอยู่ มันเหว้งๆ ชอบกล
ขาแทบจะหมดแรงยืน หัวใจเหมือนหยุดเต้นไปชั่วขณะ

ถามตัวเองว่า . . . เราอยู่ไหน? แล้วมาทำอะไรที่นี่
ผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเรา . . . คือใคร?
ตอนนั้นเขาเหมือน คนแปลกหน้า
. . . คล้ายกับเรา ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน
รู้แค่นั้น . . . ขาที่แทบจะไม่มีแรง มันก็พาเราเดินจากมาๆ
พร้อมกับน้ำตา ที่ไหลอาบแก้ม . . .

หลังจากนั้น . . .
ขอนัดเจอ . . . เพื่ออยากพูดคุย อยากต่อว่า อยากขอคำมั่น
แต่ . . . พอเห็นหน้าเขา
คำพูดแรง ๆ ที่คิดว่า จะสาดใส่ไม่ยั้งถูกกลืนลงคอ
เพราะคำว่า . . . "ขอโทษ" คำเดียว . . . เจ็บจังแฮะ

เราทถามเขา . . . รักแฟนตัวเองหรือเปล่า?
เขาพยักหน้ามั่นใจตอบว่า . . . "รัก"
พอฟังตอนนั้น รู้สึกทั้งอยากยิ้มและก็ร้องไห้พร้อมกัน
ร้อง . . . ให้กับใจที่มันสลายดวงนี้
ยิ้ม . . . ให้กับความรัก ที่เขามีต่อเธอคนนั้น

บอกตัวเองว่า . . . อย่างน้อย คนที่เรารัก
. . . เขาก็ไม่เลวร้ายเกินไปนัก
แม้ว่า . . . เราจะเป็นแค่คนที่คั่นเวลา ในยามที่เขารู้สึกเหงาแค่นั้น
เราขอให้เขาสัญญาว่า . . . "ให้ซื่อสัตย์ และรักเธอคนนั้นคนเดียว"
เขารับปาก . . . จับมือเรา เรายิ้ม พร้อมๆ กับน้ำตาที่มันยังไหล



ยิ้ม . . . แม้หัวใจจะเจ็บร้าวลึก
ยิ้ม . . . แม้พรุ่งนี้จะไม่มีเขา
ยิ้ม . . . แม้รู้ว่าเราคือคนโดนทิ้ง
ยิ้ม . . . ที่ทำให้ความรักของเขายืนยง

วันนั้นผ่านมานาน . . . จนกลายเป็นความทรงจำ
แต่มันกลับไม่เคยเลือนลาง . . .
ถามตัวเอง . . . เจ็บอยู่ไหมใจเรา
เสียงที่ตอบกลับมาบอกว่า . . . เจ็บ

แต่ไม่ช้ามันจะหายดี . . . เราทำถูกแล้ว

2007/Jun/26

ความรัก...กับ... ความอดทน...มักจะมาคู่กันเสมอ
ถ้ามีความรัก...ความอดทนก็จะมี
ยิ่งรักมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งต้องอดทนเพิ่มขึ้น
แต่ถ้าต้องมีความอดทน...ความรักก็เริ่มถอยหลังทีละนิด ทีละนิด
"ความรักไม่ใช่เรื่องน่าเบื่อ
ความอดทนก็ไม่ใช่ความเห็นแก่ตัวเหมือนกัน"

แต่เมื่อใด.......ที่ รู้สึกว่า ความรักจืดจาง...
ความอดทนที่เคยมีก็มลายหายไปพร้อมๆ กัน
ความรู้สึกดีๆ ที่เรียกว่ารักก็จะไปด้วย
ต่อให้ทำดีแค่ไหน ความรักก็ไม่กลับคืนมา
ในเมื่อ ทั้ง "ความรัก" และ "ความอดทน" หมดไป

และถ้าเมื่อใด........ที่มีจำเป็นต้องจาก ทั้งๆ ที่ยังรัก
เพราะ ความอดทน กำลังจะหมด
มันยากที่จะเก็บซ่อน ความเจ็บ เอาไว้
แต่ไม่ยากที่จะเก็บซ่อนความอดทนไว้ภายใน.........
เพราะ...ถ้าเลือกที่จะรักต่อไป
~ก็ยิ่งรู้สึกเจ็บมากขึ้น~

บางทีขีดจำกัดความอดทนเราก็มีจุดสิ้นสุดนะ

คงไม่มีใครที่จะอดทนไปได้ตลอดหรอกจริงมั้ย

ถ้าหากการอดทนรอมันคุ้มกับสิ่งที่ต้องรอ

กับการรอไปอย่างไม่มีที่สิ้นสุด....

ถ้ามันต้องอดทนมาก

ต้องเหนื่อย ต้องท้อมากก็ตัดใจปล่อยมันไปเถอะ

ถึงแม้ว่าฉันคนนี้คนที่บอกใครต่อใคร

ว่าต้องทำให้ได้จะยังทำใจปล่อยไปไม่ได้ก็ตาม

~ตัดอะไรก็ไม่เจ็บเท่าตัดใจเธอรู้บ้างมั้ย~

2007/Jun/20

ในร้านกาแฟเล็กๆแห่งหนึ่ง~ มีแขวนกระดิ่งเล็กๆไว้ที่ประตูร้าน...~
ทุกครั้งที่มีแขกเข้าร้าน ก็จะทำให้กระดิ่ง นั้นส่ง
เสียงดัง..." ~... Ding Ding ...~ "
วันหนึ่งมีผู้ชายคนหนึ่งอายุประมาณ 30 กว่า เข้ามาในร้านกาแฟนี้...~
เจ้าของร้านสาวสวยก็รีบออกมา ต้อนรับให้เขานั่งด้านใน...~
กาแฟแก้วนึงครับ~ " ชายคนนั้นได้พูดขึ้น...~
" ได้ค่ะ รอสักครู่นะคะ~ "
เจ้าของร้านสาวสวยรีบตอบอย่างกระตือรือร้น...~
เจ้าของร้านสาวพูดพลางยิ้มให้อย่างมีมารยาท...~
แล้วก็ไป บดเม็ดกาแฟ และตั้งกา ต้มกาแฟ...~
ชายหนุ่มนั่งมองหญิงสาวอยู่ตลอด...~
ไม่นานนัก เจ้าของร้านสาวก็นำกาแฟมาเสิร์ฟให้ที่โต๊ะชายหนุ่ม...~
" ขอบคุณครับ~ " ชายหนุ่มตอบอย่างสุภาพ...~
" คุณเพิ่งมาเป็นครั้งแรกใช่ไหมคะ~? รู้สึกว่าที่นี่
เป็นอย่างไรบ้าง~?
" เจ้าของร้านสาวถาม...~
" ใช่ครับ~! ผมรู้สึกว่าที่นี่บรรยากาศดีมากๆเลย~ "
ชายหนุ่มตอบอย่างเป็นกันเอง...~
ฉันก็ชอบบรรยากาศของร้านนี้มากเหมือนกัน~
ถึงแม้ว่ากิจการร้านนี้ไม่ค่อยดีนัก~ ฉันกับสามีก็เสียดาย~
ไม่อยากจะปิดร้านทิ้ง~ " ทั้งคู่เงียบไปสักพัก...~
" ผมขอถามอะไรคุณบางอย่างได้ไหมครับ...~?
เออ...~ ก่อนที่จะถามคุณ ผมอยากจะเล่าเรื่องเรื่องหนึ่งให้คุณ ฟังก่อน
ชายหนุ่มพูดถามขึ้นมา" ได้ค่ะ~ คุณพูดมาได้เลย " เจ้าของร้านสาวก็สนใจที่จะฟัง...~
ชายหนุ่มก็เล่าเรื่องเรื่องหนึ่งซึ่งผ่านมานานมากแล้ว...~
" เมื่อก่อนผมมีแฟนคนหนึ่ง~
เราสองคนก็ตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันในอนาคตแล้ว...~ "
" ... ความรักของเรา สองคนนั้นถึงแม้จะธรรมดาแต่แค่นี้ผมก็พอใจแล้ว...~ "
" ... เพราะผมรักเธอมาก...~!!!
เพียงแค่มีเธออยู่ข้างๆผมก็มีความสุขมากแล้ว...~!!
... แต่ทว่า ...~!!!
ความสุขอันนี้มันช่างสั้นนักหลังจากนั้นก็มีเรื่องร้ายแรงเกิดขึ้น...~"
" ... ก่อนหน้าพิธีหมั้นของเราสองคนหนึ่งเดือน~
คืนนั้นผมมีธุระต้องทำ...~ "
จึงไม่สามารถไปส่งเธอกลับบ้านได้ ในคืนนั้น
เธอโดนคนร้ายรุมข่มขืน~!!! "
ชายหนุ่มพูดจบ พลาง มือก็หยิบแก้วกาแฟ นั้นขึ้นมาจิบ...~
" แล้วหลังจากนั้นเป็นอย่างไรคะ~?
ความรู้สึกของคุณที่มีต่อเธอเปลี่ยนไปหรือ~? " เจ้าของร้านสาวถามอย่างสงสัย...~
" ... ถึงแม้จะมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น...~
ความรักของผมที่มีให้เธอก็คงยังมั่นคง...~!!!
มิได้แปรเปลี่ยนเลยสักนิด...~
ผมก็ตั้งใจจะจัดพิธีหมั้นขึ้นตามเดิม...~ " "
แต่...~!!! "
เธอคิดไม่ตก เธอเชื่อว่าเธอไม่ได้เป็นเธอคนเดิมแล้ว
ในวันหมั้นของเราสองคนวันนั้น...~ "
เธอผูกคอตาย...~!!! "
โชคยังดีที่ว่าพวกเราพบเธอได้เร็ว ช่วยชีวิตเธอไว้ได้...~ "
แต่เพราะว่าสมองขาดอ็อกซิเจ็นนานเกินไป
ทำให้เธออยู่ในสภาพไม่มีความรู้สึกตัว...~!!!
และอาจจะไม่ฟื้นขึ้นมาเลยก็ได้...~ "
สุดท้าย เธอก็ฟื้นขึ้นมา...~!!!
ชายหนุ่ม หยุดพัก หายใจ แล้วก็เล่าต่อว่า...~
เมื่อผมรู้ว่าเธอฟื้นขึ้นมาแล้วก็รีบไปหาเธอ...~ "
แต่...~!!! "
" ... พ่อแม่เธอขวางกั้นผมไว้ไม่ให้ไปพบเธอพวกเขาคุกเข่าลงมาขอร้องผม...~ "
กลายเป็นว่าความทรงจำบางส่วนได้หายไป~
หมอบอกว่าเมื่อคนโดนกระตุ้นจิตใจอย่างแรง...~ "
ก็อาจจะเลือกที่จะหลบหลีกความทางจำอันนั้นโดยการฝังลึกไว้ในใจตัวเอง
ไม่ต้องการที่จะจำเรื่องเลวร้ายนั้นอีก...~ "
" ... เธอลืม หมดทุกสิ่งทุกอย่างที่เกี่ยวกับเขาด้วย พ่อแม่เธอขอร้องให้ผมอย่าเพิ่งไปพบเธอสักพัก...~ "
" ... เขาไม่ต้องการให้เธอ นึกถึงเรื่องน่าเศร้านั้นอีก เพราะกลัวว่าเธอจะฆ่าตัวตายอีก...~!!!
บังเอิญเจอกันในที่อื่น ก็จะทำเป็นไม่รู้จักไม่ทักทายกันเด็ดขาด...~ "
ช่วงเวลานั้น มันช่างทรมานยิ่งนัก อยากรักเธอ...~ "
แต่ไม่อาจทำได้ อยากจะพบหน้าเธอ แต่ก็ไปพบไม่ได้ วันนี้
เป็นวันครบสิบปีนั้นแล้ว...~!!! "
ขอแสดงความยินดีให้ด้วยค่ะ คุณรอคอยมาสิบปีแล้ว
ในที่สุดวันนี้ก็สามารถ
ไปพบเธอได้แล้ว " หญิงสาวเจ้าของร้านตอบ...~
ใช่ครับ...~!!!
แต่~ ยิ่งใกล้ถึงเวลานี้ ผมก็ยิ่งกลัว...~ "
ถ้า ผมเล่าเรื่องในอดีตให้เธอฟัง เธอก็ยังจำผมไม่ได้...~?!? "
แล้วผมจะทำยังไงดีล่ะ...~?!? "
หรือว่าเธอได้แต่งงานไปแล้ว ผมควรจะทำเช่นไรดี...~?!? "
เพราะเช่นนี้ ผมอยากจะถามคุณว่า คุณคิดอย่างไรคับ...~? "
ถ้าแฟนผมคนนี้แต่งงานไปแล้ว ผมควรจะบอกให้เธอได้รับรู้เรื่องนี้มั้ย...~!?!
เจ้าของร้านสาวก็พูดอย่างจริงใจว่า...~
" ถ้าสมมุติว่าเธอมีแฟนแล้วก็ไม่เป็นไร เพราะทั้งสองฝ่ายยังไม่ได้แต่งงานกัน คุณยังมีโอกาส แต่ถ้าเธอคนนั้นได้แต่งงานมีครอบครัวไปแล้ว...~ "
... คุณก็ไม่ควรไปทำลายครอบครัวเขา...~ "
ชายหนุ่มได้รับฟังแล้ว ก็แค่ตอบสั้นๆว่า...~
" นั่นสินะ...~ "
" ~... Ding Ding ...~ "
พอดีเวลานี้ก็มีแขกคนอื่นเข้ามาในร้าน~
เจ้าของร้านสาวก็พูดกับชายหนุ่มว่า...~
ฉันต้องไปต้อนรับแขกแล้ว~ เชิญตามสบายนะคะ...~ "
" จริงสิ~!!! คุณเพิ่งมาที่นี่เป็นครั้งแรกยังไม่ค่อยสนิทกับฉันมากนัก ทำไมถึงเล่า
เรื่องนี้ให้ฉันฟังล่ะคะ~? "
" เพราะว่า...~ เธอคนนั้นเคยพูดเอาไว้ว่า...~ หลังแต่งงานแล้ว
เธออยากจะเปิดร้านกาแฟเล็กๆอย่างนี้เหมือนกัน...~!!! "
" อ๋อ~!!! อย่างนี้เองหรือคะ...~ "
พูดจบเธอก็หันหลังกลับเดินไปต้อนรับแขกที่เข้ามาใหม่...~
ชายหนุ่มมองตามร่างของเจ้าของร้านสาวนั้น...~
น้ำตาเขาค่อยๆหยาดไหลออกมา เขาตัดสินใจไม่บอกเธอว่า....~
แท้จริงแล้วเขามาที่ร้านนี้เพื่ออะไร...~
แฟนของเขาคนนั้น อยู่ใกล้แค่เอื้อม...~
แต่ความสัมพันธ์ระหว่างเขา และ เธอนั้น...~
มันช่างไกลยิ่งนัก...~